statement for protest march

(German)

Der Tag, um uns von den Ketten um uns herum zu befreien, ist gekommen. Nach Wochen und Monaten des Kampfes und des Widerstands in unseren Städten und nachdem wir uns unserem Ziel genähert haben, die Flüchtlinge zu organisieren, die zweifellos die einzigen sind, die die Unmenschlichkeit ihnen gegenüber ändern können, ist der vereinende Tag gekommen; der Tag, der uns alle, Hand in Hand, zur nächsten Stufe führt. Der Tag, an dem wir mit unseren verzweifelten Körpern unsere Bewegung von Würzburg – dem Ort, der mit seinem Widerstand von sechs Monaten der Anführer in der Flüchtlingsgeschichte ist– zur nächsten Stufe nach Berlin – der deutschen Hauptstadt und dem Ort, von dem alle unmenschlichen Gesetze und Regulierungen herkommen, wo sie geschrieben und umgesetzt werden – bringen. Wir beginnen diese Reise, um uns selbst, den restlichen Asylsuchenden, den Bürgern und der Regierung selbst zu beweisen, dass unsere unterdrückten Körper gemeinsam die Macht haben, uns zu unseren Rechten zu führen.
Mit jedem einzelnen Schritt, den wir auf den Boden setzen, werden wir nicht nur unsere Missachtung für ein Stück Papier zeigen, dass die Grenzen, die wir übertreten können, einschränkt, sondern indem wir diese Vorschrift ignorieren, werden wir jeden daran erinnern, dass nicht alles, was geschrieben und als Gesetz beschlossen wurde, notwendigerweise etwas Gutes ist; wir werden mit unseren zahllosen Stimmen herausschreien, dass unmenschliche Gesetze und Regulierungen, deren einziger Zweck es ist, Menschen zu trennen indem man sie unterschiedlich klassifiziert, nur zu Gunsten der Regierungen beschlossen werden und nicht um Menschen gleiche Rechte zu geben.
Heute werden wir vereint und Hand in Hand so durch die Grenzen des Staates laufen, dass wir die Welt aus ihrem Schlaf von hunderten von Jahren aufwecken und dass wir der tauben und ignoranten Regierung keine andere Möglichkeit lassen, als die Rechte der Asylbewerber zu berücksichtigen und anzuerkennen.
Wir verlassen die festgesetzten Grenzen und die für uns gebauten Käfige, da wir glauben, dass das Konzept, in Asylbewerberheimen zu leben, ungerecht ist. Wir überschreiten diese Grenzen, da wir glauben, dass diese Freiheit das kleinste Recht jedes Menschen ist, und wir werden uns gegen das Abschiebegesetz der Regierung widersetzen, denn diese Gesetze sind nur dazu da, der Regierung finanziell und politisch zu dienen.
Es ist das Recht eines jeden Menschen, zu wählen, wo er lebt. Wir, stärker denn je und Schulter an Schulter, tun alles in unserer Macht stehende, um diesen Traum zu erreichen, und werden mit der Unterstützung anderer Asylsuchender in Berlin die Erfüllung unserer Rechte miterleben.

(English)
The day to free ourselves from the bounded chains around us has come. Following weeks and months of combat and resistance in our cities and approaching our goal of organizing those refugees whom are without a doubt their only means of changing the shadow of inhumanity upon themselves, the uniting day has arrived; the day that leads us all, hand in hand, to the next level. The day that we with our distressed bodies are taking our movement from Würzburg –the place where its resistance of six months is the leader in the refuge’s history- to the next level in Berlin -the German capital and the same place that all of the anti-human laws and regulation are originated, written and practiced-. We are starting this journey to prove it to ourselves, to the rest of the asylum seekers, to the civilians and to the government itself that our oppressed bodies next to each other has the power of leading us to our rights.
By placing our each step on the ground, we will not only show our disrespect for a piece of paper that restricts the borders we can enter, but also by ignoring that we will remind everyone that everything that is written and passed as a law is not necessarily a good thing; to shout out our countless voices that anti-human laws and regulations that their only purpose is nothing but separating humans by ranking them differently, are passed in favour of the governments and not to make humans equal in their rights.
Today united and hand in hand, we will walk through the state’s boundaries in such a way to awaken a world from its sleep of hundreds of years and to leave no option for the deaf and the ignorant government but considering and approving the asylum seeker’s rights.
We are leaving the set boundaries and cages set for us because we believe that the concepts of living in asylum seeker camps are unfair. We are passing these boundaries because we believe that this freedom is the smallest right of every human being and we will resist against the deportation law set by the government because these laws are there only to favour the government financially and politically.
This is every human being’s right to choose where to live. We, stronger than ever and shoulder by shoulder are doing everything in our power to reach this dream and with the support of similar asylum seekers in Berlin are going to witness the comply with our rights.
The committee of asylum seeker’s resistance in Germany

 

(فارسی)
روز گسستن از زنجیرهای پیچیده بر وجودمان فرا رسید.پس از هفته ها و ماه ها مبارزه و مقاومت در شهرهایمان و تلاش برای سازمانیابی پناهجویانی که بی شک تنها سوژه های تغییر شرایط غیر انسانی حاکم بر زندگی خود می باشند، روزی فرا رسید که همه ما متحد با هم،مبارزه تمام عیار خود را به مرحله دیگری می بریم.روزی که با بدن های ستم دیده خود از ورتسبورگ، که مقاومت شش ماهه اش در تاریخ مبارزات پناهجویی طلایه دار است، به برلین، پایتخت آلمان، همان جایی که چنین قوانین ضد انسانی به تصویب رسیده و می رسد رویم تا به خود، به پناهجویان، به مردم و به قدرت بار دیگر ثابت کنیم که بدن های ستمدیده مان در کنار هم، مطالبات به حق مان را محقق خواهد کرد. با هر بار کوبیدن پاهایمان بر زمین نشان خواهیم داد که نه تنها به ورق پاره ای به نام محدوده تردد احترام نخواهیم گذاشت، بلکه با شکستن آن به همگان یاد آور شویم که هر آنچه قانون است، لزوما خوب هم نیست.تا به وسعت حنجره های بیشمارمان فریاد بزنیم که قوانین ضد انسانی که دستاوردشان چیزی جز درجه بندی انسان ها نیست، بر منافع قدرت ها استوار است تا آزادی و برابری مردم.
امروز متحد با هم، چنان پای بر زمین می کوبیم و مرزهای ایالتی را در می نوردیم که جهانی را از خواب چند صد ساله اش بیدار کنیم و برای حاکمیت کر شده، راهی جز گردن نهادن به خواسته های بر حق پناهجویان باقی نگذاریم.
از زندان های خود خارج شده ایم چرا که ماهیت وجودی کمپ های پناهجویی و زندگی اجباری در آنها را برنتافته ایم، مرزهای موهوم را بر هم زده ایم چرا که تردد آزاد را حق هر انسانی می دانیم و علیه اخراج قانونی(دیپورت) مبارزه می کنیم چرا که منافع سیاسی/اقتصادی قدرت ها آن را رقم می زند و انتخاب محل زندگی را فقط وابسته به اختیار انسان می شناسیم
قدرتمند تر از همیشه، شانه به شانه یکدیگر این راه را آسان می کنیم و در برلین به پشتوانه پناهجویانی همچون خود، مطالبات بر حق پناهحویان را محقق خواهیم نمود.

کمیته هماهنگی اعتصابات پناهجویان در آلمان

 

One Response to statement for protest march

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: