Zweite Stellungnahme der Asylbewerber aus dem Heim in Aub / Second Statement by Asylum Seekers of Aub Camp / بیانیه شماره دوم پناهجویان اعتصابی کمپ “آب”

Zweite Stellungnahme der Asylbewerber aus dem Heim in Aub

Seit acht Tagen verweigern wir nun unsere Essenspakete, um unseren Widerstand zu zeigen, dass wir nicht selbst auswählen können, was wir essen möchten. Seit ebenfalls acht Tagen befinden wir uns in Zelten ausserhalb des Asylheimes, um unseren Widerstand gegen die isolierten Lebensbedingungen in Asylheimen zu zeigen. Trotz der relativ positiven Berichterstattung der deutschen Medien, hat kein einziges bayerisches Regierungsmitglied auf unsere acht wichtigsten Forderungen unserer ersten Stellungnahme  reagiert oder geantwortet. In der Zwischenzeit haben wir schockierende Reaktionen der Auber Einwohner erlebt.   Wir verurteilen die deutsche Gesellschaft nach diesen Erfahrungen nicht,  jedoch offenbaren diese eine Geisteshaltung, die die Momente von Unterdrückung und Ungerechtigkeit vermehren.

Vom ersten Moment an, in welchem wir unser Zelt vor dem Bürgermeisteramt aufgebaut haben, stiessen wir auf aggressive Reaktionen, die deutlich machten, dass diese Menschen keine Ahnung vom Leben im Asylheim haben . Auch auf unsere Versuche hin,  das tägliche Leben und die Wirklichkeit im Heim zu beschreiben, änderte sich ihre Meinung nicht. Die ersten Reaktionen kamen hauptsächlich von älteren Leuten. Sie glauben einfach nicht, dass wir die selben sozialen Rechte verdienen wie sie und im Gegenteil, sie beschimpften uns mit unsere Kampagne als undankbar. Sie zeigten ihre Abneigung und ihren Hass öffentlich.  Auch wenn die wenigen freundlichen Symphatiebekundungen unsere Herzen erwärmten und uns Mut machten, war der Großteil der Menschen uns gegebenüber feindselig und viele forderten auch unsere Rückkehr in unsere Heimatländer. Auch ein ZDF Journalist war Zeuge dieser Feindseligkeiten, die veröffentlicht wurden in der “Mainpost” vom 5. Juli.  Der Journalist war der Meinung, dass derartige aggressive Reaktionen der Polizei logisch und verständlich wären, da es ja auch keinem deutschen Bürger erlaubt ware, einfach ein Zelt aufzustellen, so wie wir das getan haben.

Keine Enttäuschung, wir machen weiter

Bevor wir eine derartige Widerstandsaktion in einer kleinen Stadt wie Aub ins Leben riefen, wurden wir von einigen Leuten und Gruppen davor gewarnt, bzw. sie rieten uns davon ab. Dabei waren auch Asylanwälte, die uns in diesem Kampf alleine liessen, Aktivisten, die abwesend waren, enttäuschte Asylbewerber, etc.  Wir haben ohne Zweifel unseren Weg gefunden trotz aller Kritik und Enttäuschungen. Einige warnten uns: “in einer kleinen und isolierten Stadt wie Aub, wird kein einziger Mensch von Eurer Kampagne hören.” Ja, das stimmt. Wir sind in einer kleinen Stadt ohne Verkehrsanbindungen und größere Infrastruktur. Aber wir beschweren uns über die wirklichen Bedingungen und Gründe.  Die fehlende Verantwortung der Regierung, das Fehlen von Presseberichten, Schlaf (wir dürfen im Zelt nicht schlafen), all dies enttäuschte uns nicht, auch das beschämende Benehmen mancher Einwohner von Aub hatten wir erwartet.  In Solidarität mit all denen, die unsere Stimme gehört haben und mit uns sympathisieren, werden wir diese Aktion weiterführen, solange bis alle unsere Forderungen erfüllt sind. Wir sind der Meinung, dass nächste Woche ein geeigneter Moment für eine Antwort der Regierung wäre. Aber nichts destotrotz und unabhängig davon, wird Missachtung und Ignoranz uns Asylbewerber auf eine nächste Stufe führen.

Wir fordern alle Asylbewerber und Aktivisten, die uns bis jetzt unterstützt haben: “Lasst uns nicht allein und helft uns bitte.”

Die protestierenden Asylbewerber vom Aubheim.

Kontakt

017679837911

015204742933

http://www.facebook.com/asylAub

Second Statement by Asylum Seekers of Aub Camp

It is eight days now that we have refused to receive the dry food packages in order to object to the lack of food choice. Also, it is eight days now that we stayed in tents outside camp in order to object to the isolating conditions of the Asylum camps. Despite the fairly positive coverage of the German media of our action, no member of the government in the state of Bieren has responded to our main eight demands in our first statement. In the meantime, we have witnessed shocking reactionary responses from the citizens of Aub. We do not judge the German society according to these responses yet, it demonstrate the beliefs which reproduce the conditions of oppression and injustice.

From the very first moment of setting up the tent in front of the Town Hall we witnessed the aggressive reactions of some citizens who demonstrated they had no idea how the living conditions in the camp are and even our efforts to explain the realities of the camp did not change their minds. The first reactions came from elderly people who did not believed that we deserve equal social rights  yet also, judged our campaign as a proof of our ungratefulness and publicly demonstrated their hatred by swearing. Although, the few sympathetic responses were very heart-warming, yet the majority was hostile and many demanded our return to the country of the origin. Even, a ZDF reporter (one of the mainstream media channels of the country) witnessed this hostility which could be traced in the reports  by Mein Post on 5th July. The reporter found such aggressive responses from the police “logical” and “understandable” since he thoughts that even a German citizen is not allowed to set up a tent in our countries as we had done in German.

No disappointment, We will continue

Before embarking on such a resistive action in a town like Aub, various people and groups warned us and advised against it. These include asylum lawyers who had left us in this battle, asylum activists who were absent, disappointed asylums, etc. Undoubtedly, we have found our way against all these criticism and disappointments. Some told us: “in  a small and isolated town like Aub not a single soul would hear about you and your campaign”. Yes, it is true. We are in a town without the minimal urban facilities. But we are complaining about this very condition. Lack of government response, media coverage, sleep (because we are not permitted to sleep in the tent) did not disappointed us and the shameful responses of some of the citizens were not unexpected. In solidarity with all those who have heard our voice and sympathize with our way and us we will continue this action until the realization of all our demands. We think the coming week is a suitable time for the government to respond. However, ignorance will lead the asylum seekers to a new stage.

We request from all the asylum seekers and activist who have supported us, not to leave us alone and help us.

Striking Asylem Seekers of Aub camp

Contact info

017679837911

015204742933

http://www.facebook.com/asylAub

بیانیه شماره دوم پناهجویان اعتصابی کمپ آب

اکنون هشت روز است که به نشانه اعتراض نسبت به حق آزادی انتخاب نوع غذا، از گرفتن بسته های خشک غذایی آغشته به سرکوب خودداری نموده و از برای اعلام انزجار در قبال ماهیت منزوی ساز کمپ های پناهجویی و شرایط دشوار زندگی در آن، هشت روز است که بیرون از اتاق هایمان، در چادر شب و روز می گذرانیم. با وجود پوشش خبری نسبتا مطلوبی که توسط رسانه های آلمانی زبان پیرامون این حرکت اعتراضی صورت گرفته است، تا کنون هیچ مقام رسمی در ایالت بایرن، در مورد هیچ کدام از بندهای هشت گانه ذکر شده در بیانیه اول مان بعنوان مطالبات این اعتراض، واکنشی نشان نداده است. از طرفی در این مدت با واکنش های بعضا حیرت آور برخی شهروندان ساکن شهر آبمواجه شدیم که به باور ما، با اینکه این واکنش ها به هیچ وجه منجر به حکمی کلی در قضاوت جامعه آلمان از سوی ما نمی شود، اما نشان دهنده تفکری می باشند که برسازنده وضع کنونی است و به بازتولید سویه های سرکوبگر قوانینی ختم می شود که ضرورت مبارزه را برایمان دو چندان کرده است.

از اولین لحظات احداث چادر در مقابل شهرداری نگذشته بود که شاهد واکنش های عصبی شهروندانی بودیم که اظهاراتشان، از بی اطلاعی محض آنان درباره شرایط حاکم بر زندگی پناهجویان خبر می داد. اما نهایتا این عدم آگاهی و تلاش ما برای توضیح دشواری های موجود هم نتوانست واکنش عصبی آنها را کمی کاهش دهد. اولین برخوردها شامل فحاشی افراد مسنی بود که نه تنها ما را مستحق داشتن حقوق اجتماعی برابر نمی دیدند، بلکه اعتراض ما نسبت به نابرابری ها را سندی برای اثبات گستاخی مان می دانستند و بعضا با استفاده از کلماتی همچون خوک ها،بی لیاقت هاو انزجار خود را نسبت به چنین حرکتی به طور علنی اعلام می نمودند. در حالی که معدود واکنش های همدلانه هم در این میان بسیار امید بخش بود، اما عموم برخورد ها مبتنی بر اعتراض آنها نسبت به حضور ما در کشور آلمان بود و گاها با صدای بلند، بازگشت سریعمان را به کشور مبدا طلب می کردند. با اینکه خبرنگار زِد دی اف، یکی از شناخته شده ترین کلان رسانه حال حاضر آلمان، که برای مصاحبه بر سر صحنه حاضر شده بود نیز از مشاهده چنین رویکردی بی نصیب نماند، سویه های رقیق شده چنین واکنش هایی را می توان در برخی مصاحبه های انجام شده در روزنامه ماین پستمورخ پنجم جولای به وضوح دید. جالب آنکه به موقع طرح موضوع اهانت ها با پلیس محلی در آخرین ساعات پنجشنبه ششم جولای، او با استناد به اینکه مگر یک شهروند آلمانی می تواند در کشورهای شما چادری همچون چادر کنونی شما در آلمان بر پا کند؟، چنین واکنش هایی را منطقی“! و فهمیدنی“! ارزیابی کرد.

سرخوردگی در کار نیست، تا انتهایش خواهیم رفت

پیش از آنکه اعتراضی این چنین را در شهری همچون آبآغاز کنیم، از سوی افراد و گروه های بسیاری مورد انتقاد قرار گرفتیم که همگی با استدلال هایی عموما مشابه، ما را از شروع حرکت کنونی مان بر حضر می داشتند. از وکلای امور پناهندگی که موکلان را در صحنه مبارزه تنها رها کرده بودند گرفته تا برخی فعالین حوزه پناهجویی، که شدت پیشروی مراحل مبارزاتی در شهر ورتسبورگ را دلیل غیبت خود در صحنه قلمداد می کردند و یا حتی پناهجویانی که امید خود به تغییر را از دست داده بودند. بی شک در برابر انتقادها و سرخوردگی ها، پاسخ ها و راه حل هایمان را یافته ایم که چنین مصمم اعتراض مان را آغاز نموده ایم. عده ای می گفتند: در شهر کوچک و نسبتا دور افتاده ای همچون شهر آب، حتی یک نفر هم به سراغتان نخواهد آمد و هیچ کس صدای اعتراض تان را نخواهد شنید. آری درست است که در شهر کوچکی به دور از ساده ترین امکانات شهری افتاده ایم. اما مگر جز این است که ما به چنین دور افتادگی هایی اعتراض داریم؟ نه از عدم واکنش مسئولان دچار یاس شده ایم و نه از نبود انعکاس خبری به دلیل دوری از شهر گلایه داریم، نه از کم خوابی که عدم صدور مجوز اجازه خواب در چادر باعث آن است درمانده ایم و نه از برخورد شرم آور برخی شهروندان متعجبیم. همبسته با همه آنهایی که از دور و نزدیک، صدایمان را شنیده و می شنوند و همدلی شان را با ما و راه ما اعلام داشته اند، تا انتهای این مسیر، تا تحقق بند بند مطالباتمان خواهیم رفت و به گمان ما، هفته پیش رو فرصت خوبی برای مسئولین می باشد تا پاسخی رسمی و درخور پیرامون مطالبات هشتگانه مان ارائه دهند اما یقینا عدم واکنش و پاسخگویی مسئولان در هفته پیش رو، دستاوردی جز ورود پناهجویان این چادر به مرحله جدیدی از اعتراض شان نخواهد داشت.

از همه پناهجویان و فعالین حوزه پناهجویی که تا به امروز شانه به شانه مان در این مسیر قدم برداشته اند می خواهیم که در این راه تنهامان نگذارند و در انتشار این حرکت ما را یاری بخشند.

پناهجویان اعتصابی کمپ آب

راه های تماس با ما:

 017679837911
015204742933
Asylaub@gmial.com

https://www.facebook.com/AsylAub

One Response to Zweite Stellungnahme der Asylbewerber aus dem Heim in Aub / Second Statement by Asylum Seekers of Aub Camp / بیانیه شماره دوم پناهجویان اعتصابی کمپ “آب”

  1. w says:

    haltet durch! solidarische grüße aus berlin

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: